زندگی وارونه

بگذار آن زندگی فراموشم کند، ثانيه ها در حرکت هميشه شان مرا جا بذارند، نمی خواهم آلوده هيچ کدامشان بشوم... آهسته از کنارشان عبور می کنم. تيغ های اين گل مصنوعی واقعی ست، که روحم را می خراشد.